Donderdag 18 mei 2006: Vandaag een spannende dag, Jarno gaat vertrekken naar Rijndam, maar eerst nog eventjes naar de bestraling. Natuurlijk vandaag het apparaat weer stuk, dus met een klein uur vertraging weer op de afdeling. Nog snel een boterham gegeten en toen was het tijd om afscheid te nemen met de kadootjes. Voor de pedagogische medewerksters Laura, Annemiek en Eva hadden we thee glazen met iets erin en een kaart met een bedankt voor alles tekst. Het leek wel of ze wat verlegen er van werden, maar Jarno zat te glunderen bij het uitdelen. Ook kregen ze nog een spel voor in de speelkamer en een cd . Het hoesje natuurlijk met tekst van Jarno met 2 foto's erop. Ze waren er erg blij mee.Daarna de afdeling wat gegeven, een foto ladder met foto's van Jarno (van toen hij nog slecht lag tot nu), een grote pot drop met foto's erop en een mooi schilderij. Schilderij kan mooi op de saaie bespreek kamer waar wij vaak genoeg een gesprek gehad hebben. Intussen was de taxi al gearriveerd. De beste man schrok alleen wel toen hij ons aan zag komen lopen met alle spullen. Ik met tassen en de rolstoel, Coby met tassen en nog 2 verpleegsters met tassen. Gelijk zei de man, er mag maar 1 tas mee, maar uiteindelijk streek hij toch met zijn hand over zijn hart en mochten niet alleen de tassen, maar zelfs papa's mee, dus ik hoefde niet te lopen. Bij aankomst bij Rijndam haalde de taxi chauffeur een wagentje voor al onze bagage en zijn wij ons gaan melden op de 1e verdieping. Daar hadden ze ons al eerder verwacht en wat nog erger was, het rooster liep nu geva
ar. Dus tijdens het intake gesprek diverse keren onderbroken door andere disciplines die wilde spreken met ons. Om 12:30 werd dit onderbroken voor de lunch. Wij kwamen dus in de huiskamer aan een hele grote tafel welke vol zat met de kinderen. Het grootste deel pubers. Van Jarno zijn leeftijd hebben we nu geen kinderen gezien. Gemeenschappelijk werd dus gegeten en er moest ook gewacht worden tot iedereen klaar was voor je van tafel mocht. Netjes hoor. Hierna (we hoefden niet af te wassen) gingen we weer verder met de gesprekken. Jarno begon steeds kleiner te worden, want hij wilde alleen maar spelletjes doen ! Logisch ook. Het duurde echter niet zo lang meer, want wij moesten om 14:55 weer naar Dijkzigt voor zijn bestraling. We zijn lopend gegaan ondanks de harde wind en waren net op tijd aanwezig (15:10). Daar zijn we begonnen met een puzzel en bij de 2e puzzel waren we aan de beurt. Even leek het fout te gaan, want Jarno begon te kreunen en te bewegen, bleek dat hij zijn kroeltje (spookje) niet meer kon vinden, maar daarna ging het weer goed. Hierna weer terug naar Rijndam, nu ik ook de auto meegenomen, want daar kunnen we ook parkeren. Alleen moeten we nu wel een stempel krijgen die we dan weer bij de balie moeten afgeven, waardoor we gratis kunnen staan. Coby en Jarno waren zelfs nog iets eerder terug dan ik met de auto. Daarna een stick voor de tv proberen te regelen. Je kan op je kamer (betaald) tv kijken, maar hebt daar wel een stick voor nodig met een soort pre-pay tegoed. Na 3x heen en weer lopen was dat ook weer geregeld. Intussen was Coby met Jarno al een spelletje Yahtzee gaan spelen. Ik daar bij aan geschoven tot we weer door een maatschappelijk werkster gehaald werden. Gelukkig nam een andere moeder het spel over van ons, zouden wij even wat rustig konden praten met haar. Daar nog even over van alles gepraat, o.a. over de maaltijden die we nog steeds zo trouw krijgen. Rijndam is namelijk niet erg op de ouders ingesteld en willen het liefst dat je in het restaurant gaat eten, maar ja, wij hebben het veel beter, wij krijgen een maaltijd mee. Maar een plek in de koelkast is hier niet voor, dus zij zou wel wat gaan proberen te regelen. Dat klopte , want een tijdje later kregen we te horen, dat we ons eten in een koelkast bij de ouderen afdeling mochten plaatsen. Magnetron is daar ook aanwezig en ook een kamertje waar we rustig kunnen zitten is geregeld. Valt niet tegen, er wordt van alles geprobeerd het ons (en Jarno) zo makkelijk mogelijk te maken. Na onze warme maaltijd kreeg ook Jarno zijn warme maaltijd. Helaas was een halve gepaneerde kipschnitzel het enige wat naar binnen ging. Zelfs het toetje ging er niet in. Ik was intussen weer naar huis gegaan om Fabian op te halen. 's Avonds nog met Coby gesproken (mobiel), want hier mag wel mobiel gebeld worden (zolang de kinderen er geen last van hebben.) Zij had een stretcher om bij Jarno te kunnen blijven slapen en deze was omgeruild voor een echt bed. Dus ook dat was goed geregeld. Jarno is rond 21:00 gaan slapen. Vandaag ook nog te horen gekregen dat Jarno ook woensdag nog chemo krijgt (wij dachten nu 3 weken rust) en maar dat wisten wij al, maandag ochtend de laatste bestraling.