Maandag 22 mei 2006: Aardig goed geslapen. Hij tikte Coby wel een keer aan, omdat hij zijn kroeltjes (Droppie en Lieffie) kwijt was. Om 7:15 wakker. Coby ging eerst douchen en op een gegeven moment hoorde zij hem heel hard huilen. Wat bleek: er was iets fout gegaan met de tv bediening en hij kreeg hem niet meer op de goede zender. Rond half negen kwamen Fabian en ik, want wij gingen ook mee naar de allerlaatste bestraling’s ochtend. Hij had er dan 68 keer opzitten. Na de problemen met de taxi vorige week, nu maar met de eigen auto gegaan. Wel zo fijn. Ook voor de radiotherapie laboranten een soort van fotoladder gemaakt en … De Chipz cd met een persoonlijk hoesje (Die cd heeft daar 68 keer dienst gedaan als afleiding) en een zak echte Chips. Hierna nog een gesprek met Dr. Nowak. 1 oor vond hij er al iets beter uit zien. We hoefden geen vervolg afspraak meer te maken, want we zien hem toch nog wel een keer tijdens het disciplinaire overleg. Hierna hebben we Fabian bij de opvang gebracht. Die blijft daar dus tot een uur of vier.
Door de bestraling kreeg hij nu niet de ingeplande fysio therapie van Rebecca. De rest van de ochtend dus in de huiskamer rondgebracht. Oh ja, en tegen de regels in even tv gekeken. Omdat het de laatste bestralingsdag was kreeg hij nog een kadootje (van het Sophia nog) en dat was een DVD. Dus die mocht hij toch nog even bekijken. Aardig hoor. Coby nog even een gesprek gehad met de dietiste omdat hij zo weinig eet. Tijdens het brood eten heeft Coby hem weer alleen gelaten bij de groep.
Om 14:00 was er afscheid van een meisje uit de groep, Angelique. Er was iemand die ballonbeestjes kon maken en dat aan de andere ging leren. Grappig wel. Daarna Jarno op bed gelegd om wat te rusten (bij de tv). Tegen half vijf kwam ik met de opgehaalde Fabian. Hij had gezegd dat het wel erg lang duurde voordat papa kwam. AAAAA. Hierna kwam de logopediste Dominique kennis maken. Ze vond het heel goed dat hij zo goed kon schrijven op zijn magisch boord. Ook gaf ze hem nog een blad met het hele alfabet en wat standaard zinnen, misschien helpt dat ook nog wat. Daarna was het weer tijd om onze maaltijd te gaan opwarmen. Wij hebben daarna Jarno weer achtergelaten bij de groep om gezamenlijk te gaan eten en wij zijn naar een kamertje verderop gegaan om te eten. Jarno (uiteraard) weer niet veel gegeten, maar met hulp van ons nog gelukt er 6 hapjes appelmoes in te krijgen, daarna was het over. Coby en Fabian namen toen afscheid van ons en gingen naar huis Wij zijn natuurlijk een spelletje gaan doen. ’s Avonds kreeg Coby nog een telefoontje over de opvang van Fabian, dit werd te zwaar voor haar en dat willen wij natuurlijk ook niet, dus daar moeten we een oplossing voor vinden.