Donderdag 9 maart 2006: Jarno reageert steeds iets meer. Is wel onrustig, vandaag hielp zelfs snoezelen niet. De toestemming voor de chemo en bestraling is binnen. Hij krijgt 2x op een dag een dosis. Er is al een heel schema gemaakt. Wanneer ze beginnen is nog niet bekend. Vrijdag morgen vroeg wordt er die scan gemaakt van de bloedvaten naar de hersenen. Jarno heeft een speciale stoel gekregen /met wielen/ waar zijn hoofd goed gesteund in wordt. Die kan hij zelf nog niet rechthouden. Nu kan hij ook van de kamer af zonder dat Ron hem moet dragen. Vrijdagmorgen wordt de SPECT scan gemaakt in het Erasmus. Om 8.30 uur al ! Uitslag zal nog wel even op zich laten wachten ? Hierbij wordt dus de bloedtoevoer in de hersens bekeken en kan er mogelijk een prognose gemaakt worden over zijn herstel. De oncoloog kwam vertellen dat Jarno behandeld gaat worden met een methode van 2 x daags bestraling. De gedachte hieraan is, dat ’s ochtends een lage dosis straling gegeven wordt en ’s avonds nog eens een lage dosis. De bedoeling is dat gezonde cellen in die tussentijd al aardig hersteld zijn en kankercellen nog niet en door die 2e keer dan gedood worden. Dit betekend voor de langere duur dus minder beschadiging van de hersens, dus beter functioneren. Maar garanties geven ze niet. We hebben nog wat data doorgekregen voor vervolg: 16-3 intake gesprek, 21-3 masker aanmeten in Daniel de Hoed kliniek, 23-3 met masker een scan maken. Gisteren heeft hij een rolstoel gekregen van de fysio waarbij zijn hoofd ook goed ondersteund wordt, zodat hij ook eens uit het bed kan. Dus niet steeds in dezelfde houding hoeft te liggen. Hij heeft er een half uurtje in gelegen/gezeten en toen had hij er wel weer genoeg van. Hij was gisteren ook weer erg onrustig en lag veel te draaien en te huilen en te jammeren. Moeilijk als ouders om dat te zien en hem dan ook niet goed te kunnen troosten. Vandaag ging het iets beter, want na het douchen kwam de fysio weer, waarbij hij een knuffelpoes op zijn knieën kreeg (die hij had opgetrokken). De bedoeling was dat hij de poes op zijn plaats hield, maar natuurlijk gingen zijn benen opzij, waarbij de poes eraf viel. Toen wij daar leuk op reageerden moest hij lachen. Dit nog een paar keer herhaald, wat telkens lukte. Later nog met hem in de snoozelkamer gelegen (met de verschillende bewegende kleureffecten en lampen en geluiden), waarbij hij met een spelletje met mij weer moest lachen. Heerlijk om te zien. Eind van de middag weer erg onrustig en pas zojuist gaan slapen. Vrijwel heel de dag dus wakker geweest ! Wordt vervolgd.
Ps. nogmaals bedankt voor alle post. Het is om stil van te worden.